خلوتی با امیرخسرو دهلوی
قصیدهٔ شمارهٔ ۴ - زمان ارکان هر دو بار باز هم روبرو شدند و از هر دو جانب شاعران قصیده‌ها سرودند قصیدهٔ معروف امیر خسرو شاید در همین مجالس قرائت شده باشد:
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زهی ملک خوش چون دو سلطان یکی شدزهی عهد خوش چون دو پیمان یکی شد
۲
دو چتر از دو سو سر برآورد از درزمین زان دوابر در افشان یکی شد
۳
پسر پادشاه و پدر نیرسلطانکنون ملک بین چون دو سلطان یکی شد
۴
ز بهر جهان داری و بادشاهیجهان‌را دو شاه جهانبان یکی شد
صفحهٔ ۱ از ۳