خلوتی با حافظ
غزل شمارهٔ ۳۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز دستِ کوتهِ خود زیرِ بارمکه از بالابلندان شرمسارم
۲
مگر زنجیرِ مویی گیردَم دستوگر نه سر به شیدایی برآرم
۳
ز چشمِ من بپرس اوضاعِ گردونکه شب تا روز اختر می‌شمارم
۴
بدین شکرانه می‌بوسم لبِ جامکه کرد آگه ز رازِ روزگارم
صفحهٔ ۱ از ۲