خلوتی با حافظ
غزل شمارهٔ ۳۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما نگوییم بد و میل به ناحق نکنیمجامهٔ کس سیه و دلق خود ازرق نکنیم
۲
عیب درویش و توانگر به کم و بیش بد استکار بد مصلحت آن است که مطلق نکنیم
۳
رقم مغلطه بر دفتر دانش نزنیمسر حق بر ورق شعبده ملحق نکنیم
۴
شاه اگر جرعهٔ رندان نه به حرمت نوشدالتفاتش به می صاف مروّق نکنیم
صفحهٔ ۱ از ۲