خلوتی با حافظ
غزل شمارهٔ ۳۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بارها گفته‌ام و بار دگر می‌گویمکه منِ دل‌شده این ره، نه به خود می‌پویم
۲
در پس آینه، طوطی‌صفتم داشته‌اندآن چه استاد ازل گفت بگو، می‌گویم
۳
من اگر خارم و گر گل چمن‌آرایی هستکه از آن دست که او می‌کِشدم، می‌رویم
۴
دوستان! عیب من بی‌دل حیران مکنیدگوهری دارم و صاحب نظری می‌جویم
صفحهٔ ۱ از ۲