خلوتی با حافظ
غزل شمارهٔ ۳۸۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چندان که گفتم غم با طبیباندرمان نکردند مسکین غریبان
۲
آن گل که هر دم در دست بادیستگو شرم بادش از عندلیبان
۳
یا رب امان ده تا بازبیندچشم محبان روی حبیبان
۴
درج محبت بر مهر خود نیستیا رب مبادا کام رقیبان
صفحهٔ ۱ از ۲