خلوتی با حافظ
غزل شمارهٔ ۳۸۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بهار و گل طرب‌انگیز گشت و توبه‌شکنبه شادی رخِ گل بیخ غم ز دل بر کن
۲
رسید باد صبا غنچه در هواداریز خود برون شد و بر خود درید پیراهن
۳
طریق صدق بیاموز از آب صافیِ دلبه راستی طلب آزادگی ز سرو چمن
۴
ز دستبرد صبا گرد گل کلاله نگرشکنج گیسوی سنبل ببین به روی سمن
صفحهٔ ۱ از ۲