خلوتی با حافظ
غزل شمارهٔ ۳۸۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو گل هر دم به بویت جامه در تنکنم چاک از گریبان تا به دامن
۲
تنت را دید گل گویی که در باغچو مستان جامه را بدرید بر تن
۳
من از دست غمت مشکل برم جانولی دل را تو آسان بردی از من
۴
به قول دشمنان برگشتی از دوستنگردد هیچ کس با دوست دشمن
صفحهٔ ۱ از ۳