خلوتی با حافظ
غزل شمارهٔ ۴۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش رفتم به در میکده خواب‌آلودهخرقه تر دامن و سجّاده شراب‌آلوده
۲
آمد افسوس‌کنان مغبچهٔ باده‌فروشگفت بیدار شو ای رهرو خواب‌آلوده
۳
شست و شویی کن و آن‌گه به خرابات خِرامتا نگردد ز تو این دیر خراب آلوده
۴
به هوای لب شیرین پسران چند کنیجوهر روح به یاقوت مذاب آلوده
صفحهٔ ۱ از ۳