خلوتی با حافظ
غزل شمارهٔ ۴۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از من جدا مشو که توام نور دیده‌ایآرام جان و مونس قلب رمیده‌ای
۲
از دامن تو دست ندارند عاشقانپیراهن صبوری ایشان دریده‌ای
۳
از چشم بخت خویش، مبادت گزند از آنکدر دلبری، به غایتِ خوبی رسیده‌ای
۴
منعم مکن ز عشق وی ای مفتی زمانمعذور دارمت که تو او را ندیده‌ای
صفحهٔ ۱ از ۲