خلوتی با حافظ
غزل شمارهٔ ۴۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دامن‌کشان همی شد در شرب زرکشیدهصد ماهرو ز رشکش جَیب قصب دریده
۲
از تاب آتش مِی، بر گِرد عارضش خویچون قطره‌های شبنم بر برگ گل چکیده
۳
لفظی فصیح، شیرین، قدی بلند، چابکرویی لطیف، زیبا، چشمی، خوش کشیده
۴
یاقوت جان‌فزایش از آب لطف زادهشمشاد خوش‌خرامش در ناز پروریده
صفحهٔ ۱ از ۳