خلوتی با حافظ
غزل شمارهٔ ۴۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لبش می‌بوسم و در می‌کشم میبه آب زندگانی برده‌ام پی
۲
نه رازش می‌توانم گفت با کسنه کس را می‌توانم دید با وی
۳
لبش می‌بوسد و خون می‌خورد جامرخش می‌بیند و گل می‌کند خوی
۴
بده جام می و از جم مکن یادکه می‌داند که جم کی بود و کی کی؟
صفحهٔ ۱ از ۳