خلوتی با حافظ
غزل شمارهٔ ۴۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سَبَتْ سَلْمیٰ بِصُدْغَیها فُؤاديو رُوحي کُلَّ یَومٍ لي یُنادي
۲
نگارا بر من بی‌دل ببخشایو واصِلْني علی رَغْمِ الْأَعادي
۳
حبیبا در غم سودای عشقتتَوَکَّلْنا علی رَبِّ الْعِبادِ
۴
أَ مَنْ اَنْکَرْتَني عَن عشق سَلْمیٰتُزَاوَّل آن روی نِهْکو بِوادی
صفحهٔ ۱ از ۲