خلوتی با حافظ
غزل شمارهٔ ۴۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دیدم به خواب دوش که ماهی برآمدیکز عکس روی او شب هجران سر آمدی
۲
تعبیر رفت «یار سفرکرده می‌رسد»ای کاج هر چه زودتر از در درآمدی
۳
ذکرش به خیر ساقی فرخنده‌فال منکز در مدام با قدح و ساغر آمدی
۴
خوش بودی ار به خواب بدیدی دیار خویشتا یاد صحبتش سوی ما رهبر آمدی
صفحهٔ ۱ از ۳