خلوتی با حافظ
غزل شمارهٔ ۴۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تو را که هر چه مراد است در جهان داریچه غم ز حال ضعیفان ناتوان داری؟
۲
بخواه جان و دل از بنده و روان بستانکه حکم بر سر آزادگان روان داری
۳
میان نداری و دارم عجب که هر ساعتمیان مجمع خوبان کنی میان‌داری
۴
بیاضِ رویِ تو را، نیست نقشِ دَرخور از آنکسوادی از خط مشکین بر ارغوان داری
صفحهٔ ۱ از ۳