خلوتی با حافظ
غزل شمارهٔ ۴۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سَلامُ اللّهِ ما کَرَّ اللَّیاليو جاوَبَتِ الْمثاني و الْمِثالي
۲
عَلیٰ وادِي الْأَراک و مَن عَلَیهاو دارٍ بِاللَّویٰ فوقَ الرِّمالِ
۳
دعاگوی غریبان جهانمو أَدعُو بِالتَّواتُر و التَّوالي
۴
به هر منزل که رو آرد خدا رانگه دارش به لطف لایزالی
صفحهٔ ۱ از ۳