خلوتی با حافظ
غزل شمارهٔ ۴۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رفتم به باغ صبحدمی تا چنم گلیآمد به گوش ناگهم آواز بلبلی
۲
مسکین چو من به عشق گلی گشته مبتلاو اندر چمن فکنده ز فریاد غلغلی
۳
میگشتم اندر آن چمن و باغ دم به دممیکردم اندر آن گل و بلبل تاملی
۴
گل یار حسن گشته و بلبل قرین عشقآن را تفضلی نه و این را تبدلی
صفحهٔ ۱ از ۲