خلوتی با حافظ
غزل شمارهٔ ۴۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این خرقه که من دارم در رهن شراب اولیوین دفتر بی‌معنی غرق می ناب اولی
۲
چون عمر تبه کردم چندان که نگه کردمدر کنج خراباتی افتاده خراب اولی
۳
چون مصلحت اندیشی دور است ز درویشیهم سینه پر از آتش هم دیده پرآب اولی
۴
من حالت زاهد را با خلق نخواهم گفتاین قصه اگر گویم با چنگ و رباب اولی
صفحهٔ ۱ از ۲