خلوتی با حافظ
غزل شمارهٔ ۴۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زان می عشق، کز او پخته شود هر خامیگر چه ماه رمضان است بیاور جامی
۲
روزها رفت که دست من مسکین نگرفتزلف شمشادقدی، ساعد سیم‌اندامی
۳
روزه هر چند که مهمان عزیز است ای دلصحبتش موهبتی دان و شدن، انعامی
۴
مرغ زیرک به در خانقه اکنون نپردکه نهاده‌ست به هر مجلس وعظی دامی
صفحهٔ ۱ از ۲