خلوتی با حافظ
غزل شمارهٔ ۴۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نوش کن جامِ شرابِ یک منیتا بِدان بیخِ غم از دل برکَنی
۲
دل، گشاده دار چون جامِ شرابسر گرفته چند چون خُمّ دَنی
۳
چون ز جام بی‌خودی رطلی کشیکم زنی از خویشتن لافِ منی
۴
سنگسان شو، در قدم نی همچو آبجمله رنگ‌آمیزی و تَردامنی
صفحهٔ ۱ از ۲