خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کار تو داری صنما قدر تو باری صنماما همه پابسته تو شیر شکاری صنما
۲
دلبر بی‌کینه ما شمع دل سینه مادر دو جهان در دو سرا کار تو داری صنما
۳
ذره به ذره بر‌ِ تو سجده‌کنان بر در‌ِ توچاکر و یاریگر تو آه چه یاری صنما
۴
هر نفسی تشنه‌ترم بستهٔ جوع البقرمگفت که دریا بخوری؟ گفتم که‌آری صنما
صفحهٔ ۱ از ۳