خلوتی با شهریار
غزل شمارهٔ ۱۲ - آشیان عنقا
گزیدهٔ غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زین همرهان همراز من تنها تویی تنها بیاباشد که در کام صدف گوهر شوی یکتا بیا
۲
یارب که از دریادلی خود گوهر یکتا شویای اشک چشم آسمان در دامن دریا بیا
۳
ما ره به کوی عافیت دانیم و منزلگاه انسای در تکاپوی طلب گم کرده ره با ما بیا
۴
ای ماه کنعانی ترا یاران به چاه افکنده‌انددر رشتهٔ پیوند ما چنگی زن و بالا بیا
صفحهٔ ۱ از ۳