خلوتی با شهریار
غزل شمارهٔ ۵۰ - جلوه جلال
گزیدهٔ غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شب است و چشم من و شمع اشک‌بارانندمگر به ماتم پروانه سوگوارانند
۲
چه می‌کند بدو چشم شب فراق تو ماهکه این ستاره‌شماران ستاره‌بارانند
۳
مرا ز سبز خط و چشم مستش آید یاددر این بهار که بر سبزه می‌گسارانند
۴
به رنگ لعل تو ای گل پیاله‌های شرابچو لاله بر لب نوشین جویبارانند
صفحهٔ ۱ از ۴