خلوتی با شهریار
غزل شمارهٔ ۶۰ - خوابی و خماری
گزیدهٔ غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش در خواب من آن لاله‌عذار آمده بودشاهد عشق و شبابم به کنار آمده بود
۲
در کهن گلشن طوفان‌زده خاطر منچمن پر سمن تازه بهار آمده بود
۳
سوسنستان که هم‌آهنگ صبا می‌رقصیدغرق بوی گل و غوغای هزار آمده بود
۴
آسمان همره سنتور سکوت ابدیبا منش خنده خورشید‌نثار آمده بود
صفحهٔ ۱ از ۴