خلوتی با شهریار
غزل شمارهٔ ۹۹ - باده وحدت
گزیدهٔ غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سر برآرید حریفان که سبویی بزنیمخواب را رخت بپیچیم و به سویی بزنیم
۲
باز در خم فلک باده وحدت صافی استسر برآرید حریفان که سبویی بزنیم
۳
ماهتابست و سکوت و ابدیت یا نیزسر سپاریم به مرغ حق و هویی بزنیم
۴
خرقه از پیر فلک دارم و کشکول از ماهتا به دریوزه شبی پرسه به کویی بزنیم
صفحهٔ ۱ از ۳