خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زهی عشق زهی عشق که ما راست خدایاچه نغزست و چه خوبست و چه زیباست خدایا
۲
از آن آب حیاتست که ما چرخ زنانیمنه از کف و نه از نای نه دفهاست خدایا
۳
یقین گشت که آن شاه در این عرس نهانستکه اسباب شکرریز مهیاست خدایا
۴
به هر مغز و دماغی که درافتاد خیالشچه مغزست و چه نغزست چه بیناست خدایا
صفحهٔ ۱ از ۴