خلوتی با شهریار
غزل شمارهٔ ۱۲۰ - غزال رمیده
گزیدهٔ غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نوشتم این غزل نغز با سواد دو دیدهکه بلکه رام غزل گردی ای غزال رمیده
۲
سیاهی شب هجر و امید صبح سعادتسپید کرد مرا دیده تا دمید سپیده
۳
ندیده خیر جوانی غم تو کرد مرا پیربرو که پیر شوی ای جوان خیر ندیده
۴
به اشک شوق رساندم ترا به این قد و اکنونبه دیگران رسدت میوه ای نهال رسیده
صفحهٔ ۱ از ۳