خلوتی با شهریار
غزل شمارهٔ ۱۲۱ - یاد شهیار
گزیدهٔ غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کار گل زار شود گر تو به گلزار آیینرخ یوسف شکند چون تو به بازار آیی
۲
ماه در ابر رود چون تو برآیی لب بامگل کم از خار شود چون تو به گلزار آیی
۳
شانه زد زلف جوانان چمن باد بهارتا تو پیرانه‌سر ای دل به سر کار آیی
۴
ای بت لشکری ای شاه من و ماه سپاهسپر انداخته‌ام هرچه به پیکار آیی
صفحهٔ ۱ از ۴