خلوتی با شهریار
غزل شمارهٔ ۱۴۸ - مقام انسانی
گزیدهٔ غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خلوتم چراغان کن ای چراغ روحانیای ز چشمه نوشت چشم و دل چراغانی
۲
سرفرازی جاوید در کلاه درویشی استتا فرو نیارد کس سر به تاج سلطانی
۳
تا به کوی میخانه ایستاده‌ام دربانهمتم نمی‌گیرد شاه را به دربانی
۴
بال همت و عشقم خود به بام عرش افشانتا فرشته رشک آرد بر مقام انسانی
صفحهٔ ۱ از ۴