خلوتی با شهریار
غزل شمارهٔ ۱۵۰ - نای شبان
گزیدهٔ غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ریختم با نوجوانی باز طرح زندگانیتا مگر پیرانه سر از سر بگیرم نوجوانی
۲
آری آری نوجوانی می توان از سرگرفتنگر توان با نوجوانان ریخت طرح زندگانی
۳
گرچه دانم آسمان کردت بلای جان ولیکنمن به جان خواهم ترا عشق ای بلای آسمانی
۴
شادمانی بعد عمری خود به تبریک من آمدراستی تبریک دارد بعد عمری شادمانی
صفحهٔ ۱ از ۳