خلوتی با شهریار
غزل شمارهٔ ۱۵۶ - دالان بهشت
گزیدهٔ غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شاهد شکفته مخمور چون شمع صبحگاهیلرزان به سان ماه و لغزان به سان ماهی
۲
آمد ز برف مانده بر طُرّه شانهٔ عاجماه است و هرگزش نیست پروای بی‌کلاهی
۳
افسون چشم آبی در سایه‌روشنِ شببا عشوه موج می‌زد چون چشمه در سیاهی
۴
زان چشمِ آهوانه اشکم هنوز حلقه استکی در نگاه آهوست آن حُجب و بی‌گناهی
صفحهٔ ۱ از ۵