خلوتی با سنایی
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۵۱ - دعوت به آزادگی و عدالت‌خواهی
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای سنایی خویشتن را بی سر و سامان مکنمایهٔ انفاس را بر عمر خود تاوان مکن
۲
از برای آنکه تا شیطان ز تو شادان شوددیدهٔ رضوان و شخص خویش را گریان مکن
۳
دینت را نیکو نداری دیو را دعوت مسازعقل را چاکر نباشی نفس را فرمان مکن
۴
از برای آنکه تا شاهین شود همکاسه‌اتسینهٔ صد صعوهٔ بیچاره را بریان مکن
صفحهٔ ۱ از ۴