خلوتی با سنایی
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۵۰
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای سنایی قدح دمادم کنروح ما را ز راح خرم کن
۲
لحن را همچو «لام» سر بفرازجام را همچو «جیم» قد خم کن
۳
خشکسالیست کشت آدم رافتح بابش تویی پر از نم کن
۴
حجرهٔ عقل را ز تحفهٔ روحتازه چون سجده جای مریم کن
صفحهٔ ۱ از ۷