خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل و جان را در این حضرت بپالاچو صافی شد رود صافی به بالا
۲
اگر خواهی که ز آب صاف نوشیلب خود را به هر دردی میالا
۳
از این سیلاب درد او پاک ماندکه جانبازست و چست و بی‌مبالا
۴
نپرد عقل جزوی زین عقیلهچو نبود عقل کل بر جزو لالا
صفحهٔ ۱ از ۳