خلوتی با سنایی
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۲ - در نکوهش بزرگان زمان و مدح بونصر احمد سعید
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا کی این لاف در سخن رانیتا کی این بیهده ثنا خوانی
۲
گه برین بی هنر هنر ورزیگه بر آن بی گهر درافشانی
۳
با چنین مهتران بی معنیاز سبکساری و گرانجانی
۴
همه ساسی نهاد و مفلس طبعباز در سر فضول ساسانی
صفحهٔ ۱ از ۱۴