خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بکت عینی غداة البین دمعاو اخری بالبکا بخلت علینا
۲
فعاقبت التی بخلت علینابان غمضتها یوم التقینا
۳
چه مرد آن عتابم، خیز یارابده آن جام مالامال صهبا
۴
نرنجم ز آنچه مردم می‌برنجندکه پیشم جمله جان‌ها هست یکتا
صفحهٔ ۱ از ۳