خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای مطرب دل برای یاری رادر پرده زیر گوی زاری را
۲
رو در چمن و به روی گل بنگرهمدم شو بلبل بهاری را
۳
دانی چه حیات‌ها و مستی‌هاستدر مجلس عشق جان سپاری را
۴
چون دولت بی‌شمار را دیدیبسپار بدو دم شماری را
صفحهٔ ۱ از ۲