خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای جان و قوام جمله جانهاپر بخش و روان کن روانها
۲
با تو ز زیان چه باک داریمای سودکن همه زیانها
۳
فریاد ز تیرهای غمزهوز ابروهای چون کمانها
۴
در لعل بتان شکر نهادیبگشاده به طمع آن دهانها
صفحهٔ ۱ از ۴