خلوتی با سعدی
شمارهٔ ۱۴
مثنویات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه رند پریشان شوریده بختچه زاهد که بر خود کند کار سخت
۲
به زهد و ورع کوش و صدق و صفاولیکن میفزای بر مصطفی
۳
از اندازه بیرون سپیدی مخواهکه مذموم باشد، چه جای سیاه
صفحهٔ ۱ از ۱