خلوتی با سعدی
شمارهٔ ۳۴
مثنویات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حرامش باد بدعهد بداندیششکم پرکردن از پهلوی درویش
۲
شکم پر زهرمارش بود و کژدمکه راحت خواهد اندر رنج مردم
۳
روا دارد کسی با ناتوان زور؟کبوتر دانه خواهد هرگز از مور؟
۴
اگر عنقا ز بیبرگی بمیردشکار از چنگ گنجشکان نگیرد
صفحهٔ ۱ از ۱