خلوتی با سعدی
شمارهٔ ۴۱ - حکایت
مثنویات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
الا گر بختمند و هوشیاریبه قول هوشمندان گوش داری
۲
شنیدم کاَسب سلطانی خطا کردبپیوست از زمین بر آسمان گرد
۳
شه مسکین از اسب افتاد مدهوشچو پیلش سر نمی‌گردید در دوش
۴
خردمندان نظر بسیار کردندز درمانش به عجز اقرار کردند
صفحهٔ ۱ از ۱۰