خلوتی با انوری
شمارهٔ ۲۷ - در قناعت و صبر گوید
مقطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای بس که جهان جبهٔ درویش گرفتهاز فضلهٔ زنبور برو دوخته‌ام جیب
۲
واکنون همه شب منتظرم تا بفروزندشمعی که به هر خانه چراغی نهد از غیب
۳
آن روز فلک را چو در آن شکر نگفتمامروز درین زشت بود گر کنمش عیب
صفحهٔ ۱ از ۱