خلوتی با انوری
شمارهٔ ۴۶ - بیگاه به حضرت رفت در عذر آن گوید
مقطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تو آن فرزانهٔ آزاد مردیکه آزادی ز مادر با تو زادست
۲
دلت گر یک زمان در بند ما شدبه ما بر دست فرمانت گشادست
۳
اگر بیتو نشستی بود ما راغرامت را به جانی ایستادست
۴
تو گر گویی که روز آمد به آخرحدیثی از سر انصاف و دادست
صفحهٔ ۱ از ۲