خلوتی با انوری
شمارهٔ ۱۳۳ - در قناعت و شکایت از روزگار
مقطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خسروا روزی ز عمرم گر سپهر افزون کندیا نگیرد بسته مرگم چون مگس را عنکبوت
۲
گر توانم سجده‌گاه شکر سازم ساحتتچون مسیح مریم از صفر حمل تا پای حوت
۳
پس چه گویی صرف یارم کرد بر درگاه توهریکی این روزها را از پی یک‌روزه قوت
۴
بخت را دانی که یارد کرد حی لایناماعتکاف سدهٔ درگاه حی لایموت
صفحهٔ ۱ از ۲