خلوتی با انوری
شمارهٔ ۱۵۲ - در عذر
مقطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تو آن کریمی کز التفات خاطر تونیاز تا به ابد در نعیم و ناز افتد
۲
خرد سزای تو نا معنییی به دست آردهزار سال در اندیشهٔ دراز افتد
۳
به بیست بیت مدیح تو در کرم بینیچنان فتد که به اصلاح آن نیاز افتد
۴
عجب مدار که اندر سرای عالم کونگهی نشیب فتد کار و گه فراز افتد
صفحهٔ ۱ از ۲