خلوتی با انوری
شمارهٔ ۱۷۴ - شبی در حال مستی از بامی درافتاد این قطعه را گفت
مقطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گرچه شب سقطهٔ من هر که دیدپاره‌ای از روز قیامت شمرد
۲
عاقبت عافیت‌آموز راگنج بزرگست پس از رنج خرد
۳
من چو نیم دستخوش آسمانکی برم از گردش او دستبرد
۴
نقش طبیعی سترد روزگارنقش الهی نتواند سترد
صفحهٔ ۱ از ۳