خلوتی با انوری
شمارهٔ ۲۳۰ - در تهدید و هجو قاضی هری
مقطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به خشک ریش گری در هری ندیدستیز هجو روی سیاهی که نوبتی بیند
۲
کنون به خیمه زدن دانهای پراکندیکه مرغ ذکر تو تا جاودان از آن چیند
۳
در آن دو لفظ سخن چاردست و پای شترچنان نشنید کان شیوه عقل بگزیند
۴
مکن به عذر و تلطف دل مرا دریابکه چوب خیمه در آن نیز نیک بنشیند
صفحهٔ ۱ از ۱