خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تو جان و جهانی کریما مراچه جان و جهان از کجا تا کجا
۲
که جان خود چه باشد بر عاشقانجهان خود چه باشد بر اولیا
۳
نه بر پشت گاویست جمله زمینکه در مرغزار تو دارد چرا
۴
در آن کاروانی که کل زمینیکی گاوبارست و تو ره نما
صفحهٔ ۱ از ۳