خلوتی با انوری
شمارهٔ ۳۴۵ - در حسب حال و وارستگی خویش
مقطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
امید و بیم دهد خلق را مسخر خویشبدین دو خویشتن از خلق بازپس دارم
۲
مرا چو در دل از این هر دو هیچ نیست ازوهزار ناکس پیشم گرش به کس دارم
صفحهٔ ۱ از ۱