خلوتی با انوری
شمارهٔ ۳۷۰ - مذمت ممدوحی که وعدهٔ صله بدو داده و وفا نکرده
مقطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کردگارا مشته رندی ده جهان را خوش تراشتا که از قومی که هم ایشان و هم ما تیشهایم
۲
شعر بردم خواجه را حالی جوابی باز گفتلفظ و معنی همچنان یعنی که ما همپیشهایم
۳
قصه تا کی گویم از بس خواب خرگوش خسانراست چون شیران به شب آتش زده در بیشهایم
۴
خاطر از اندیشه عاجز و نقد کیسه ایندیر شد معذور میدار اندر آن اندیشهایم
صفحهٔ ۱ از ۱