خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بانگ تسبیح بشنو از بالاپس تو هم سبح اسمه الاعلی
۲
گل و سنبل چرد دلت چون یافتمرغزاری که اخرج المرعی
۳
یعلم الجهر نقش این آهوستناف مشکین او و مایخفی
۴
نفس آهوان او چو رسیدروح را سوی مرغزار هدی
صفحهٔ ۱ از ۲